May 30, 2010

Posted in مقالات معرفی ديانت بهائی, مقالات بهائی

صعود حضرت بهاء الله

صعود حضرت بهاء الله

در طی سالهائى كه مظهر امر الهی در بین ناس مشى می فرماید، قدرت های خارق العاده او در جمیع عالم نفوذ و تأثیر می نماید و سبب تغییر و تحول كلی در حقائق كل مخلوقات می گردد. در این یوم پر شكوه حضرت بهاءالله كلمه الهیه را برای عالم بشریت در مدت قریب به 40 سال نازل فرمودند و قوا و استعدادهای نامحدودی در عالم وجود بودیعه گذاشتند كه ظهور و بروز آن موجب تأسیس مدنیتی با شكوه و جلال و غیر قابل تصور خواهد گردید. نزول مستمر وحی الهی بمدت 40 سال بالاخره در تاریخ 29 مى 1892بپایان رسید.

 

نه ماه قبل از صعود حضرت بهاءالله اظهار فرموده بودند كه دیگر نمیخواهم در این عالم بمانم. و از آن تاریخ ببعد از لحن بیانات مبارك واضح و آشكار بود كه حیات مبارك در این عالم خاكی قریب بانتها است. در شب 8 مى 1892 تب خفیفى در وجود مبارك نمودار شد و با آنكه روز بعد شدت یافت ولی بزودی قطع شد. لذا به بعضى از احبا و زائرین اذن حضور عنایت فرمودند ولى چیزى نگذشت كه معلوم گردید صحت مبارك اختلال حاصل نموده، تب مجددا شدت یافت و آثار نقاهت از هر جهت محسوس . مقارن طلوع فجر 29 مى 1892 و در حینى كه از سن مبارك 75 سال می گذشت آن روح مقدس بعالم بالا صعود فرمود.

 

شش روز قبل از صعود حضرت بهاءالله جمیع اصحاب را كه در قصر بهجى مجتمع بودند احضار فرمودند و این آخرین شرفیابى احباب بود. در حالیكه هیكل مبارك در بستر به یكی از اغصان تكیه فرموده بودند خطاب بآنان فرمودند : از جمیع شما ها راضیم بسیار خدمت كردید و زحمت كشیدید هر صبح آمدید و هر شام آمدید همگى مؤید و موفق باشید بر اتحاد و ارتفاع امر مالك ایجاد”. اشك غم از دیدگان اطرافیان كه حول بالین مبارك گرد آمده بودند جارى گردید.

 

خبر صعود مبارك فورا طى تلغرافى كه بكلمات ” قد افلت شمس البهاء” مصدّر بود به سلطان عبدالحمید مخابره گردید و ضمنا باو اطلاع داده شد كه قصد دارند رمس مبارك را در حوالى قصر مقر دهند. بنابر این حجره كوچكى در قسمت غرب قصر انتخاب گردید و مراسم استقرار عرش مبارك در همان یوم صعود پس از غروب آفتاب انجام پذیرفت. و آن نقطه مقدسه قبله اهل بهاء گردید. جناب نبیل شرح آن ایام پر محنت و مصیبت را بدین قرار می نگارد: ” انقلاب عالم تراب جمیع عوالم رب الارباب را به اضطراب آورد… دیگر لسان حال و قال از بیان حال عاجز … در شورش آن محشر اكبر جمیع اهالى عكا و قراى حول آن در صحراهاى حول قصر مبارك گریان و بر سر زنان و وامصیبتا گویان …”.

 

پس از صعود مبارك تا مدت یك هفته جم غفیری از اهالی بلد از غنی و فقیر در این رزیه كبرى با عائله مقدسه شریك و سهیم بودند. بسیاری از اعاظم و اكابر قوم شامل مسلمانان ، نصارى و یهود و شعرا و فضلا و علماء و رجال دولت و عمال حكومت در مقام تعزیت و تسلیت بر آمدند و لسان به مدح و ثنای محبوب امكان گشودند و مراتب تأثرات قلبیه خویش را نظما و نثرا تقدیم داشتند. حتى از بلاد سائره عرایض شتى بساحت انور حضرت عبدالبهاء كه حال نماینده امر حضرت بهاءالله شناخته می شدند واصل گردید. اما این اظهارات حزن و الم در صعود جمالقدم بفرموده حضرت ولى عزیز امرالله : هر چند بنفسه عظیم و خطیر و در هیچیك از ادوار سابقه و ظهورات مقدسه ماضیه نظیر و عدیل نداشته مع الوصف چون با بحور احزان و حرمان بی پایانى كه حدوث این مصیبت عظمى در قلوب هزاران هزار از محبین و مقبلین و رافعین امر مقدسش در اشطار شاسعه و اقطار وسیعه هندوستان و ایران و عراق و عثمانى و روسیه و فلسطین و مصر و شام ایجاد نموده مقایسه نمائیم معلوم خواهد شد كه چون قطره نسبت به دریا و ذره در مقابل آفتاب است “.

 

Be Sociable, Share!

Tags: , ,

          Share

Leave a Reply

*