Mar 9, 2012

Posted in مقالات معرفی ديانت بهائی, مقالات بهائی, عکس های بهائی

به مناسبت روز جهانی زن – 8 مارس

 

 

 

 

 

 

روز جهانی زن بر همه انسانها مباركباد

چند سالی است كه روز 8 مارس از طرف سازمان ملل متحد بعنوان “روز جهانی زن” نامیده شده است پیشینه انتخاب چنین تاریخی ، اشاره به نهضت زنان كارگر كارخانه های نساجی آمریكا در 8 مارس 1857 میلادی دارد كه به دستگیری و سركوب آنان منجر شد.با تسمیه 8 مارس به عنوان روز جهانی زن در اكثر كشورهای دنیا مراسمی به پاسداشت مقام زنان برگزار می گردد كه همین امر موجب شد تا نگارنده برای روشنی اذهان و گرامیداشت مقام زن ، مطلبی را در مورد برابری حقوق زن و مرد از دیدگاه آئین بهائی بنگارد كه ذیلا” تقدیم می گردد چرا كه بر این باورم تنها دیانتی كه زنان را از پستوهای خانه به اجتماع می آورد تا در كنار مردان به تعالی جامعه شان كمك كنند،دیانت بهائی است.

روز جهانی زن بر همه انسانها مباركباد

روز جهانی زن بر همه انسانها مباركباد

 

 

در ابتدا باید گفت پایه و اساس بینش بهائی در برخورد با جامعه بشری ، نگاهی انسانگرایانه بدون هرگونه تبعیضی است یعنی به افراد فقط به عنوان  ” انسان ” نگاه می كند درچنین دیدگاهی دیگر جنسیت ، رنگ ، نژاد ، ملیت ،عقیده و مذهب انسانها مطرح نیست و آنچه در بینش بهائی ، میزان انسان بودن است ، همانا نزدیكی و قربیت وی به درگاه پروردگار عالم است وآنچه حد این قربیت را تعیین می كند خدمتی است كه هر شخص به عالم انسانی می كند پس بینش بهائی بر این سیكل استوار است كه از انسان شروع می شود و به انسان بر می گردد وختم می شود . بر پایه همین بینش است كه زن ومرد در دیانت بهائی از حقوقی یكسان وبرابر برخوردارند و مسئولین هر جامعه موظفند امكاناتی برابر برای هر دو جنس فراهم كنند تا بتوانند مدارج ترقی را طی نمایند. بر این اساس زنان نیز مانند مردان دارای حق ازدواج و طلاق می باشند همچنین دارای حق رای یكسان وبرابر با مردانند و نظر و شهادتشان در هر دادگاه یا نهادی مشابه ،برابربا مردان است .همانطور كه مردان آزادند كه هر طور مایلند لباس بر تن كنند زنان نیز از این آزادی برخوردار  می باشند فقط آنچه توسط حضرت بهاء الله از همه بندگان اللهی – چه زن وچه مرد – خواسته شده اینستكه بگونه ای لباس نپوشند كه موجب تمسخر و استهزاء افراد نادان و ناباب جامعه شان قرار گیرند ( حد این لباس پوشیدن نیز بعهده هر فرد بهائی گذاشته شده كه با استفاده از عقل خود ، لباس مناسب را كه در شاءن انسان است را بپوشد و هیچ نهاد یا شخصی حق ندارد برایش تعیین و تكلیف یا امر ونهی كند)

بینش بهائی با فیمینسم افراطی یا جامعه مرد سالارانه امروز مخالف است و جنسی را مالك و برتر از جنس دیگر نمی داند به همین دلیل بیش از یك زن گرفتن یا ازدواج مجدد را حرام می داند زیرا كه جنسی بر جنس مخالف، چنین برتری را ندارد كه بخواهد خود را مالك آن بداند و مانند كالایی آن را هر تعداد خواست بخرد یا هر وقت خواست دور بیاندازند.مهریه زنان نیز از 5 واحد طلا تا یك واحد آن در شهر و از 5 واحد نقره تا یك واحد نقره در روستاها تعیین شده ( محل سكونت مرد شرط است ) البته توصیه شده ازدواج را كه پیوندی روحانیست با پول معامله نكنند و زن یا مرد– شهری یا روستایی–  به یك واحد نقره بسنده كنند و این در درگاه الهی مقبول تر است. شاید دلیل این حكم این باشد كه همانطور مرد حق ندارد زنی را مایملك خود بداند با رفع قانون سنگین مهریه ، مرد نیز از تملك زن خارج می شود زیرا در دیانت بهائی اصل مهم در ازدواج ،رضایت و عشق طرفین است نه چیز دیگری.

زن در دیانت بهائی كالای جنسی مرد نیز محسوب نمی شود كه هر وقت مرد نیاز داشته باشد از آن استفاده كند زن و مرد در نیازهای جنسی مانند سایر نیازهای بشریشان برابرند در رهنمودی از بیت العدل اعظم ، خشونت جنسی نسبت به زنان نهی اكید شده و مجوزی به مردان داده نمی شود كه نیازهایشان را هرطور خواستند بدون توجه به ارگانیك و تمایل زن ، ارضاء كنند.

بینش بهائی ، زن و مرد را دو بال پرنده ای به نام ” انسان ” می داند كه ضعف یا نقص یكی از این بالها جلوی پرواز پرنده را خواهد گرفت و زیرا چنین پرنده ای اگر هم به پرواز در بیاید، حركتی كند خواهد داشت و هر لحظه امكان سقوطش می باشد.جامعه ای كه یكی از جنسهای مرد یا زن را نادیده بگیرد مانند پرنده ای است كه بالی ضعیف دارد و نمی تواند به اوج پرواز كند و همواره در نزدیكی سطح خاك پرواز می كند. زن و مرد طبق نظام دیانت بهائی در كنار هم و با روابطی متقابل و برابر با یكدیگر خواهند توانست جامعه بشری را به اوج و تكامل برسانند در چنین جامعه ای همانطور كه مردان توانایی و امكان رسیدن به مناصب مهم اجتماعی و سیاسی را دارا هستند زنان نیز قادر به احراز این مناصب هستند و می توانند بالاترین منصب سیاسی هر جامعه ای را عهده دار شود.

در ادیان گذشته طبقه ای به نام روحانیت وجود داشت كه آن هم در انحصار مردان بوده است. اما در دیانت بهائی چنین طبقه ای وجود ندارد و هر فرد بهائی – بدون در نظر گرفتن جنسیت- قادر خواهد بود در نظام دینی بهائی فعالیت كند البته باید توجه داشت كه این نظام به صورت شورایی اداره می شود مثلا” اگر زنی پس از انتخابات به عضویت محفلی       ( شورای اداره جامعه بهائی در محدوده مشخص را می گویند ) در شهر یا كشوری در بیاید دارای منصب یا مقامی نشده كه مانند طبقه روحانیان ادیان سلف از سایر بهائیان جدا محسوب شود ، بلكه از طرف اعضای جامعه بهائی انتخاب شده تا در كنار سایر اعضاء محفل به اداره امور جامعه متبوعش بپردازد. در تاریخ دیانت بهائی نام زنان بسیاری آمده كه خدمتشان به دیانت بهائی موجب آن شده كه به فرموده مولای امر بهائی ” فخررجال ” محسوب می شوند مانند خانم مارثاروت مبلغ شهیر بهائی كه از زندگی مادیش گذشت و به تبلیغ دیانت بهائی در اطراف و اكناف دنیا پرداخت این شخص به ” ام المبلغات و ام المبلغین” (یعنی مادر همه مبلغین زن و مرد عالم ) مشهور است یا عصمت خانم ملقب به طائره شاعره شهیر دوره مشروطه كه با سرودن اشعار و نوشتن مقالاتی در جریده ایران نو ، به ترویج فكر آزادی و بیداری زنان برای احقاق حقوق مسلوبه شان می پرداخت شهرت وی موجب آن شده بود كه اشعارش را مردم بخصوص مجاهدین مشروطه در مجامع و معابر بخوانند. یا خانم شیدرخ امیر كیا : ایشان سالها در تشكیلات بهائی فعالیت می كردند و در تاریخ 2 نوامبر 1981 در حالیكه همراه شوهرشان میزبان اعضای محفل تهران بودند ، دستگیر شدند پس از دستگیری شوهرشان تاب شكنجه و زندان را نیاورده و از دیانت بهائی تبری جست اما این شیر زن ایمانش را هیچگاه ترك نكرد وزندان و شكنجه و حتی اصرار شوهرش بر تبری جستن از دیانت بهائی نیز نتوانست بر ایمانش خللی وارد آورد ایشان در تاریخ 14 ژانویه 1982 میلادی به جرم بهائی بودن اعدام شد و همه اموال و دارائیش مصادره گردید شجاعت و پا فشاری وی در ایمانش چنان زندانیان غیر بهائی را تحت تاثیر قرار داده بود كه اغلب آنها پس از آزادی از قدرت ایمان وی سخن می گفتند.

در خاتمه شایان ذكر است فقط در یك مورد ، دیانت بهائی به زنان نسبت به مردان اولویت داده و آن در مسئله تعلیم و تربیت است زیرا كه بهائیان معتقدند چون زنان، مادران آینده اند باید در تعلیم و تربیت آنها همت بیشتری مبذول داشت تا فرزندان آینده نیز از تربیت صحیح و درست تری برخوردار شود. بطور مثال اگر خانوده ای بهائی دارای یك فرزند دختر و یك پسر باشد ولی قدرت مالی به مدرسه فرستادن فقط یكی از ایشان را داشته باشد اولویت تحصیل با دختر است و پسر را جامعه بهائی موظف است تحت پوشش مالی قرار داده و به مدرسه بفرستد.

انتهی

منبع : اختران تابان جلد 1 و جلد 2 – نوشته فروغ ارباب


Be Sociable, Share!

Tags: , , , , , , , , , , , ,

          Share

Leave a Reply

*